Operacja endometriozy

1
163

Endometrioza (inaczej zewnętrzna gruczolakowatość macicy) to schorzenie, które dotyka kobiet w wieku rozrodczym. Cierpi na nie od 3 do nawet 10% pań. Polega ono na przeroście komórek śluzówki macicy, czyli tak zwanego endometrium. Dotknięte zmianami patologicznymi komórki przemieszczają się poza obręb narządów rodnych, dlatego czasem choroba nazywana jest „wędrującą śluzówka macicy”.

W miejscach, w których występują ogniska endometriozy, powstają torbiele, guzki i zrosty, które w czasie cyklu menstruacyjnego przechodzą zmiany, jak zwykłe komórki endometrialne. Skutkuje to ich krwawieniem wewnątrz organizmu oraz wywołaniem stanów zapalnych i dolegliwości bólowych o różnym stopniu natężenia.

Sposoby leczenia endometriozy

Powszechnie stosowane są następujące metody leczenia gruczolakowatości macicy:

  • leczenie objawowe mające na celu zmniejszenie nasilenia towarzyszących chorobie objawów, w tym bólu i krwawień wewnętrznych; polega ono przede wszystkim na odpowiednio zaplanowanej farmakoterapii, która dodatkowo zapobiega powstawaniu nowych ognisk endometriozy w organizmie, a także pozwala na zmniejszenie ryzyka wystąpienia powikłań takich jak niepłodność,
  • terapia hormonalna, której głównym celem jest zredukowanie produkcji estrogenów w organizmie; estrogeny stymulują ogniska chorobowe oraz przyczyniają się do nasilenia objawów; leczenie hormonami nie jest wskazane dla kobiet, które planują zajść w ciążę,
  • leczenie operacyjne, które na chwilę obecną stanowi najskuteczniejszą metodę leczenia wędrującej śluzówki macicy – polega ono na usunięciu zmienionych chorobowo tkanek podczas zabiegu chirurgicznego; wyróżnia się dwa rodzaje przeprowadzanych operacji: laparoskopię i laparotomię.

Laparoskopia endometriozy

Zabieg laparoskopowy polega na wykonaniu niewielkich nakłuć w powłokach brzusznych pacjentki, przez które do jamy otrzewnej wprowadzone zostają narzędzia chirurgiczne oraz przyrząd wizyjny, umożliwiający stałą obserwację wnętrza ciała. Jego największą zaletą jest niewielka inwazyjność, a co za tym idzie – niewielki rozmiar pozostawionych po zabiegu blizn.

Laparoskopia umożliwia szybki powrót do pełnej sprawności. Po zabiegu wskazana jest aktywność fizyczna, ponieważ ruch zmniejsza prawdopodobieństwo utworzenia się skrzepów wewnątrz ciała. Metoda ta stosowana jest także w przypadku konieczności pobrania komórek do badań histopatologicznych.

Laparotomia endometriozy

W przypadkach, w których zmianami chorobowymi dotknięte zostały znacznie większe obszary wewnątrz organizmu, laparoskopia endometriozy nie przynosi pożądanych rezultatów. Konieczne jest wówczas wykonanie pełnego nacięcia powłok brzusznych. Nosi to nazwę laparotomii.

Eksploracja jamy brzusznej wiąże się z ryzykiem wystąpienia powikłań pooperacyjnych, a także z większą ingerencją w ciało pacjentki –  całkowicie przecięte zostają powłoki brzuszne oraz mięśnie. Laparotomia wydłuża pobyt w szpitalu, co oznacza dłuższy okres potrzebny na pełną rekonwalescencję. Ponadto po jej wykonaniu pozostaje blizna odpowiadająca wielkością poprowadzonego w trakcie zabiegu cięcia.

Skuteczność leczenia operacyjnego

Chirurgiczne usunięcie ognisk endometriozy, choć obecnie jest najskuteczniejszą metodą leczenia gruczolakowatości macicy, niestety nie gwarantuje 100 % skuteczności. Zdarzają się przypadki nawrotów choroby, mimo iż operacja endometriozy przebiegła pomyślnie.

Wskazania do wykonania zabiegu

W schorzeniach, takich jak endometrioza operacja jest decyzją pacjentki. Głównym wskazaniem do jej przeprowadzenia jest nasilenie się objawów do tego stopnia, że znacznie utrudniają normalne funkcjonowanie dotkniętej nią kobiety.

1 KOMENTARZ

  1. Laparoskopia endometriozy to przede wszystkim najlepsza i najmniej bolesna możliwość usunięcia tego schorzenia. Bo inne operacje to praktycznie nie wchodzą w grę. Chyba, że ktoś chce potem przez miesiące dochodzić do siebie.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here