Badanie rzeżączki

2
406
badanie rzeżączki

Rzeżączka jest chorobą weneryczną – przenoszoną przez stosunki pochwowe, analne oraz oralne. Dlatego też w badaniu na rzeżączkę bardzo istotne znaczenie ma wywiad chorobowy.

Pacjentki lub pacjenci, którzy obserwują u siebie niepokojące objawy chorobowe, zwykle sami zasięgają wiedzy na temat tego, co może im dolegać. Zwykle ich podejrzenia są dość słuszne. Niemniej jednak wszelkie choroby weneryczne powinny zostać prawidłowo rozpoznane przez specjalistę. Mogą dawać różne powikłania, groźne dla zdrowia, a nawet życia. Dlatego zaleca się udać do lekarza ginekologa, który rozpozna chorobę. Następnie zleci udanie się do wenerologa – to specjalista od chorób wenerycznych, dermatolog ze specjalizacją wenerologiczną.

Wywiad lekarski

Wywiad lekarski jest kluczowy do rozpoznania rzeżączki. Gdy zaczyna się rzeżączka badania nie przeprowadza się bowiem od razu. Do zainicjowania zakażenia niezbędny jest stosunek z osobą zakażoną. W wywiadzie lekarskim lekarz zapyta więc o to, kiedy był ostatni stosunek, czy odbył się on ze stałym partnerem, czy był to przypadkowy akt seksualny. Warto pamiętać, że do zakażenia może dojść też drogą analną lub oralną, więc jeśli zdarzył się przygodny epizod z takim rodzajem seksu, również należy to powiedzieć lekarzowi. Lekarz zada też standardowe pytanie o objawy: obecność upławów, krwawej wydzieliny, bólu, dyskomfortu podczas oddawania moczu. Taki wywiad lekarski jest dostatecznym pretekstem, by wystawić skierowanie na badanie rzeżączki.

Na czym polega badanie rzeżączki?

Rzeżączka jest chorobą bakteryjną, a zatem w badaniu stwierdza się obecność dwoinek rzeżączki. Lekarz podczas badania ginekologicznego pobiera wymaz z szyjki macicy. W warunkach laboratoryjnych barwi się bakterie metodą Gramma. W badaniu mikroskopowym daje się zauważyć dwoinki jako dwa złączone ze sobą blisko ziarenka zabarwione na czerwono. Testy takie pozwalają wykryć rzeżączkę u kobiety w około 60% przypadków – nie można ich zatem uznać za bardzo skuteczne. Są jednak stosunkowo niedrogie, zatem są pierwszym podstawowym badaniem. Dopiero jeśli w badaniu nie zostaną wykryte bakterie, wdraża się inne metody.

Badanie genetyczne i hodowla bakterii

Nie zawsze pobieżne badanie pod mikroskopem może dać zadowalające wyniki – na jakość wyniku ma wpływ wiele różnych czynników, na przykład niewłaściwy sposób pobrania próbki, niedoświadczenie osoby oglądającej rozmaz pod mikroskopem, niewłaściwie wykonany preparat mikroskopowy. Dlatego po negatywnym wyniku badania mikroskopowego można przeprowadzić hodowlę bakterii – jeśli po 2 dniach hodowli w odpowiednich warunkach na płytce rozwiną się widoczne kolonie, można zyskać pewność co do diagnozy rzeżączki.

Można również wykonać testy na obecność materiału genetycznego bakterii w próbce. Testy te oferuje niewiele przychodni diagnostycznych, są one drogie – jednak dają stuprocentową pewność. Mogą być dobrym wyborem, gdy podejrzewamy świeże zakażenie i potrzebujemy szybkich, pewnych wyników.

Badanie krwi na rzeżączkę

Można wykonać również badanie krwi na rzeżączkę, by sprawdzić obecność przeciwciał skierowanych przeciwko konkretnemu patogenowi. W przypadku rzeżączki podstawowym badaniem jest jednak badanie mikrobiologiczne. Dlatego też jeśli zgłosimy się do ginekologa lub wenerologa z podejrzeniem rzeżączki, naprawdopodobniej zleci on właśnie badanie cytologiczne. W przypadku mężczyzn, materiałem do badań jest wydzielina z penisa. Choć rzeżączka jest chorobą wstydliwą, jej powikłania mogą mieć groźne konsekwencje. Nie należy się krępować badania – lekarz nie będzie nas oceniał, może nam natomiast pomóc się pozbyć problemu.

2 KOMENTARZE

  1. Badanie krwi na rzeżączkę powinno być przeprowadzane od razu przy każdym badaniu krwi, bo prawda jest taka, że pewnie rzadko w ogóle się diagnozuje rzeżączkę, a pewnie wiele więcej osób ma tą chorobę weneryczną niż się nawet lekarzom dermatologom wydaje.

  2. Akurat lekarze dermatolodzy to najlepiej wiedzą ile osób choruje na wenery, a widać to po kolejkach w ich gabinetach. Ale badanie rzeżączki u każdego to jest przegięcie. Przecież to nie jest jakiś wielki problem społeczny, tylko margines – jakkolwiek by to brzmiało, to jednak margines.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here