Cholesterol całkowity

2
487
Cholesterol całkowity

Cholesterol jest naturalnie wytwarzany przez ludzki organizm. Za jego produkcję odpowiada wątroba. Jest on wówczas nazywany endogennym i nie jest zagrożeniem dla zdrowia człowieka, ponieważ jego obecność jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jednak tłuszcze zwierzęce, które znajdują się w pożywieniu, podnoszą jego poziom we krwi. Wraz z jego wzrostem, pojawia się zwiększone ryzyko chorób układu naczyniowo-sercowego, w tym głównie miażdżycy.

Cholesterol i jego frakcje

Cholesterol całkowity jest parametrem, który oznacza się podczas badania biochemicznego krwi. Pełni on ważne funkcje w organizmie, wchodzi w skład błon komórkowych, a także bierze czynny udział w procesach tworzenia hormonów sterydowych oraz żółci.

Dzielimy go na dwie frakcje: LDL – zły cholesterol, który stanowi 50-75% całkowitego cholesterolu i ma tendencję do odkładania się w tętnicach oraz zwiększania ryzyka wystąpienia miażdżycy oraz HDL – dobry cholesterol, który stanowi 20-35% i przeciwdziała powstawaniu miażdżycy oraz odkładaniu się blaszki miażdżycowej.

Prawidłowy cholesterol całkowity w osoczu krwi powinien mieścić się w przedziale 150-200 mg/dl, a więc 3,9-5,2 mmol/l. Jeśli jego wartość jest większa, powyżej 250 mg/dl, wówczas należy zmienić dietę i ewentualnie zacząć przyjmować suplementy diety lub leki wpływające korzystnie na obniżenie jego poziomu. Granicę, jaką można uznać za cholesterol całkowity norma: 200-250 mg/dl, a więc 5,2-6,5 mmol/l.

Cholesterol HDL norma („dobry” cholesterol) – wyższe wartości stanowią lepszy wynik

  • Norma u mężczyzn 35-70 mg/dl (0,9-1,8 mmol/l),
  • Norma u kobiet 40-80 mg/dl (1,0-2,1 mmol/l),

Cholesterol LDL norma („zły” cholesterol) – niższe wartości stanowią lepszy wynik

  • Norma: < 135 mg/dl (< 3,5 mmol/l),
  • Poziom podwyższony: 135-155 mg/dl (3,5-4,0 mmol/l),
  • Poziom znacznie podwyższony: > 155 mg/dl (> 4,0 mmol/l).

Interpretacja wyników badań cholesterolu

Badanie określające poziom cholesterolu we krwi wraz z określeniem frakcji powinno wykonywać się profilaktycznie raz do roku. Zbyt wysoki jego poziom wskazuje bowiem na wiele nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu i jego organów, zwłaszcza wątroby. Można do nich zaliczyć hiperlipoproteinemię (zaburzenia procesów przemiany materii zwiększające ilość frakcji tłuszczowych znajdujących się we krwi), cukrzycę, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, a nawet zastój żółci.

Zbyt niski poziom cholesterolu wskazuje na nieprawidłową pracę wątroby, w tym jej marskość, różnego rodzaju infekcje i uszkodzenia organu.

Dzięki takim badaniom można zobrazować gospodarkę tłuszczową organizmu i na wczesnym etapie zapobiec powstawaniu groźnych chorób układu krążenia, a nawet zmniejszyć ryzyko ich występowania do minimum, poprzez zmianę trybu życia czy też leczenie farmakologiczne.

Interpretacja wyników badań nie powinna opierać się wyłącznie na ocenie ogólnej wartości cholesterolu całkowitego.

Poziom HDL, LDL oraz trójglicerydów we krwi również ma niemałe znaczenie. Pożądany poziom HDL we krwi u mężczyzn to 35 mg/dl, a więc 0,9 mmol/l. U kobiet granicę stanowi 45 mg/dl, czyli 1,2 mmol/l. Poziom LDL we krwi nie powinien przekraczać 130-159 mg/dl, a więc 3,36-4,13 mmol/l. Dopiero na podstawie szczegółowych wyników można ocenić czy cholesterol jest w normie czy też nie.

Czynniki warunkujące utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu

Utrzymanie właściwego poziomu cholesterolu we krwi jest bardzo ważne, aby ograniczyć do minimum ryzyko występowania groźnych chorób układu naczyniowo-sercowego, które w skrajnych przypadkach mogą prowadzić nawet do zgonu. Prawidłowa wartość cholesterolu zależna jest od trybu życia, stosowanej diety i aktywności fizycznej. Spokojny, zrównoważony tryb życia, dobrze zbilansowana dieta z ograniczeniem potraw wysokotłuszczowych oraz codzienna aktywność fizyczna pomogą obniżyć i uregulować poziom cholesterolu we krwi. W przypadku bardzo wysokiego poziomu cholesterolu wskazane jest rozpoczęcie leczenia farmakologicznego.

2 KOMENTARZE

  1. U mnie w rodzinie wszyscy praktycznie mieli albo mają podwyższony cholesterol. Ale spotkałem mądrego lekarza, który powiedział mi jedną ważną rzecz. Nie ma czegoś takiego jak dziedziczenie tego, że ktoś ma wysoki cholesterol całkowity. W tym przypadku dziedziczyć można SKŁONNOŚCI! I właśnie o to chodzi, żeby nawyków żywieniowych nie powtarzać po rodzicach, bo gołym okiem widać, że nic dobrego z tego nie będzie.

  2. No i brawo, w końcu naprawdę mądry lekarz, którzy potrafi powiedzieć prawdę w oczy. Sami jesteście odpowiedzialni za poziom cholesterolu, bo żadne złe hormony go za was nie wyprodukują. Oczywiście, część powstaje w organizmie samoistnie, ale zdecydowana większość cholesterolu pochodzi z jedzenia i z niczego więcej.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here